ne yana dönse insan
sabrın yumağını ören taşlar
gözyaşları boğan kör sular
kuyu hep derindir
züleyha beni sevindir
ben mağlup orduların mağruru
sen sultanı iklim-i yedi cihanın
başım omuzlarımdan düşer
kenan ilindir
züleyha beni sevindir
gözlerin gülüşüne benzer
bir bebeğin, aydınlatır cihanı
nûşirevan-ı âdil gölge
hükümse senindir
züleyha beni sevindir
bana gülümse
Bu yazı toplam 132 defa okundu.
