"ile" Sözcüğünün Ek Olarak Yazımı: "ile" sözcüğü kendinden önce gelen sözcüğe bitişik yazılırsa şu kurallara dikkat edilir :

A)      Ünsüzle biten bir sözcüğe ile getirildiğinde başındaki " i " sesi düşer ve ünlü uyumuna uyar.

Örnek : Okulla ev arası yarım saat sürüyor. (okul + ile okulla)

           Erzurum'a kadar trenle gittim. (tren + ile trenle)

B)      Ünlüyle biten bir sözcüğe, ile getirildiğinde, başındaki " i " sesi " y " ye dönüşür, yine ünlü uyumuna uyar. Örnek : Buraya kendi ayağıyla geldi. (ayağı + ile ayağıyla)

                                                       Silgiyle kalem istedi benden. ( silgi + ile silgiyle)

"ki" nin Yazımı: "ki" eğer bağlaçsa;

A)      Genel olarak iki cümleyi bağlama görevi yapar. Örnek:

Hava o kadar güzeldi ki kendimi hemen sokağa attım.

          1. cümle                            2. Cümle

Bir de baktım ki  ortalıkta kimse kalmamış.

              1. cümle                    2. Cümle

B)      Kişi ve işaret zamirlerinden sonra gelen "ki" de bağlaç olup ayrı yazılır. Örnek :

     Ben ki,          Bizler ki,           Durum    o    ki

          Kişi zamiri          kişi zamiri                  işaret zamiri

C)      Bazı bağlaçlarla  birlikte kullanılmasına karşı, kalıplaşmış "ki" ayrı yazılır. Örnek :

Öyle ki,    yeter ki,  kaldı ki

UYARI : "ki", eğer bağlaçsa daima ayrı bir sözcük olarak yazılır. Ayrıca kendinden önce gelen sözcüğün ünlülerine uyum gösterip "kı" olmaz.

Kendinden önce gelen sözcüğe bitişik yazılan "ki" ler ise şunlardır :

A)      "de" durum ekinden sonra gelip addan sıfat yapan "ki" : Örnek :

ü       evdeki hesap, kafamdaki plan, yoldaki insanlar

B)      İlgi zamiri olan "ki" : Örnek

ü       Seninki, sınıfınki, bizimki

C)      Bazı bağlaçlarla kalıplaşan "ki" : Örnek :

ü       Oysaki, mademki, halbuki, sanki

D)      Zaman bildiren sözcüklerden sonra gelen "ki" : Örnek :

ü       Dünkü, akşamki, az önceki

"de,da" Bağlacının Yazımı:

A)      Genel olarak "dahi, bile" bağlaçlarıyla aynı anlamdadır. Bağlaç olup olmadığını anlamak için cümleden çıkarmayı deneriz. Cümleden çıkarıldığında, cümle yapısı bozulmazsa bağlaç olduğunu anlarız ve ayrı bir sözcük olarak yazarız. Örnek :

ü       Buraya kadar gelip de ona uğramamak olmaz.

ü       Sen de çok oldun artık!

B)      Bu bağlaç kendinden önce gelen sözcüğün ünlülerine kalınlık-incelik yönünden uyar. Örnek:

ü       Gençliğimizle birlikte umutlarımız da uçup gitti.

ü       Onu gördüyse de görmezlikten geldi.

C)      Kendinden önce gelen sözcük, sert ünsüzle bitse bile, bu bağlaç sertleşerek "te,ta" biçiminde yazılamaz. Yazılırsa yazım yanlışı ortaya çıkar. Örnek :

ü       Bu iş küçük te sen gözünde büyütüyorsun. (Yanlış)

ü       Bu iş küçük de sen gözünde büyütüyorsun. (Doğru)

Bağlaç olan "de, da" ile, ad durum eki olan "-de, -da" karıştırılmamalıdır. "-de, -da" eğer ad ad durum ekiyse kendinden önce gelen sözcüğe bitişik yazılır. Cümleden çıkarıldığında cümlenin anlamı da yapısı da bozulur. Örnek :

ü       Bir süre sessizce yolda yürüdük.

ü       Çiçeklerin kökünde bir hastalık var.

İki "de, da" üstüste gelirse birincisinin ad durum eki, ikincisinin bağlaç olduğu dikkate alınmalıdır.

Örnek :      Telefon ettim evde de yokmuş.

"mi" Soru Edatının Yazımı:

A)      "mi" soru edatı, cümleye soru anlamı katsa da katmasa da kendinden önce gelen sözcükten ayrı yazılır : Örnek :

ü       O da bizimle gelecek mi?

ü       Gördün mü şimdi yaptığını!

ü       Konuşmaya başladı mı susmaz.

B)      "mi" soru edatı, ayrı yazılmasına karşın kendinden önce gelen sözcüğe, kalınlık-incelik ve düzlük-yuvarlaklık yönünden uyum sağlar. Örnek :

ü       Okudun mu?

ü       Güzel mi?

ü       Akıllı mı?

C)      "mi" soru edatından sonra gelen zaman ve kişi eklentileri soru edatıyla bitişik yazılır. Örnek :

ü       Onunla sık sık görüşüyor musunuz?

ü       Olanları bilir miydi de?

Tarihlerin Yazımı:

A)      Gün ve ay adları, yanlarında rakam olmadan yazıldığında, küçük harfle başlar. Örnek :

ü       Oğlum aralık ayının soğuk bir gününde doğdu.

ü       Önümüzdeki hafta, salı günü onu görmeye gidelim.

B)      Belirli bir tarihi gösteren ay ve gün adları her yerde büyük harfle başlar. Örnek :

ü       1986'nın Mart ayında başladı göreve.

ü       Cumhuriyet 29 Ekim 1923 'te ilan edildi.

C)      Gün ve ay bildiren tarihler şu şekilde yazılabilir : Örnek :

ü       4 Aralık 1996

ü       2.12.1996

ü       4/12/1996

İkilemelerin Yazımı: İkilemeler daima ayrı yazılır ve ikilemeyi oluşturan sözcüklerin arasına hiçbir noktalama işareti konulmaz. Örnek :

ü       Soruları düşüne düşüne çözmelisin. (Doğru)

ü       Yavaş, yavaş yerinden doğruldu. (Yanlış)

Pekiştirmelerin Yazımı: Sıfatların başına gelerek onların anlamlarını pekiştirmeye yarayan ön ekler, daima sıfata bitişik yazılır. Örnek :

ü       Bembeyaz örtü (Doğru)

ü       Yapa yalnız adam (Yanlış)

Sayıların Yazımı: Sayıların rakamlarla gösterilmesi ya da yazıyla yazılmasına ilişkin başlıca kurallar şunlardır :

A)      Herhangi bir anlatım türünde (roman, öykü, deneme, mektup) kesinlik anlamı önem taşımayan sayılar, yazıyla gösterilir. Örnek :

ü       Bu kitabı yazalı beş yıl oldu.

ü       Bahçede dört beş çocuk oynuyordu.

B)      Kesinlik anlamı önem kazanan konularda, bilimsel yazılarda sayılar rakamla gösterilir.

ü       Marmaris'te 2000 hektar orman yandı.

ü       Baktım, termometre 30 dereceyi gösteriyordu.

C)      Çok sıfırlı sayıların ana sayılardan sonraki basamakları yazı ile gösterilebilir . Örnek :

ü       13 milyar, 20 trilyon

UYARI : Çek ve senetlerde sayı basamakları bitişik yazılır.

Kısaltmaların Yazımı:

A)      Tek heceli sözcükler, ilk harfleri alınarak kısaltılır. Kısaltmanın sonuna nokta konur :

ü       Sözcük                kısaltılmış şekli

   Zarf                            z.

   Test                            t.    

B)      Çok heceli sözcükler, genellikle baştan iki ya da üç harf alınarak kısaltılır : örnek :

ü       Sözcük                kısaltılmış şekli

Cadde        cad.

Doçent      doç.

Bölük         bl.

C)      Özel adlar genellikle her sözcüğün ilk harfi alınarak kısaltılır. Kısaltmada harfler arasına nokta konmaz : Örnek :

ü              Özel Ad                    Kısaltılmış şekli

Posta Telefon Telgraf                PTT

Devlet Malzeme Ofisi                 DMO

D)      Özel adların kısaltmalarına getirilen ekler, kesme işaretiyle ayrılır : Örnek :

ü            Doğru             Yanlış

                  TV'de              TV'da

                  DMO'ya                 DMO'ne

                  ODTÜ'ye                ODTÜ'ne 

Bileşik Sözcüklerin Yazımı:

A)      Kurallı (özel) bileşik eylemler daima bitişik yazılır : Örnek :

ü       Gidedur (mak), bakıver (mek), öleyaz (mak)

B)      Yardımcı eylemlerle kurulan bileşik eylemlerde :

ü       Birleştirme sırasında ad soylu sözcükte herhangi bir ses düşmesi veya ses türemesi olmuyorsa ayrı yazılır : Örnek : Terk et(mek), pişman ol(mak)

ü       Birleştirme sırasında ad soylu sözcükte bir ses düşmesi ya da ses türemesi meydana gelirse bitişik yazılır. Örnek : seyir- seyret(mek), kahır- kahrol(mak), his-hisset(mek)

C)      İki ya da daha çok sözcükten oluşmuş yerleşim merkezi adları bitişik yazılır : Örnek :

ü       Bahçelievler, Sivrihisar, Çanakkale

D)      Bir heceli sözcüklerin başına geldiği bileşik sözcükler bitişik yazılır : Örnek :

ü       İlkbahar, Akdeniz, Önsöz, İlknur

E)      Sıfat ya da ad tamlaması biçiminde oluşmuş ve öylece kalıplaşmış olan bileşik sözcükler bitişik yazılır : Örnek :

ü       Sivrisinek, Atakule, Topkapı, Beşevler

Deyimlerin Yazımı: Deyimler kaç sözcükten oluşursa oluşsun, deyimi oluşturan her sözcük ayrı yazılır. Örnek :

ü       Son günlerde bu şarkıyı diline doladı.

ü       Bütün gece gözüme uyku girmedi.

ü       Çok titizdir, her şeyde ince eleyip sık dokur.

ü       Vurdumduymaz, kabadayı, çıtkırıldım.

Ünlüyle Biten Eylemlerin Yazımı: "a"  ya da "e" geniş ünlüsüyle biten eylem kök ya da gövdelerine gene bu geniş ünlülerle başlayan herhangi bir ek getirildiğinde bu geniş ünlülerde herhangi bir ses daralması olmaz. Örnek :

ü                  Yanlış                   Doğru

Gelmiyen                gelmeyen

Bilmiyerek               bilmeyerek

                   Anlamıyan                 anlamayan

Kesme işaretinin Kullanımı:

A)      Özel adlara gelen çekim ekleri kesme işaretiyle ayrılır : Örnek :

ü         Hikmet'ten, Yardım Sevenler Derneği'ne

B)      Kısaltmalara getirilen ekleri ayırmada kullanılır. Örnek :

ü       TRT'ye, TMO'nun, ODTÜ'den

C)      Sayılardan sonra gelen ekleri ayırmada kullanılır : Örnek :

ü       1963'ten, 3'ün katları, 5'inci kat

D)      Özel adlara gelen ve adlara aile anlamı katan "-ler" çoğul eki, kesme işaretiyle ayrılmaz. Özel adlara gelen "ve benzerleri" anlamı katan "-ler" çoğul eki kesme işaretiyle ayrılır :

ü       Akşam Ayşeler bize gelecek. (aile anlamında)

ü       Bu topraklar daha nice Atatürk'ler yetiştirir. (ve benzeri anlamında)

E)      Özel adlara gelen yapım ekleri kesme işareti ile ayrılmaz. Örnek :

ü       Urfalı, Çince, Türklük

F)      Özel adlara gelen yapım eklerinden sonra eklenen çekim ekleri kesme işaretiyle ayrılmaz.

ü       Adıyamanlılar, Fransızcadan, Atatürkçülerden

Büyük Harflerin Kullanımı:

A)      Her cümlenin ilk harfi büyük yazılır. Örnek :

ü       Ona her konuda yardımcı olduk.

ü       Ülkemizde yedi bölge vardır.

B)      Şiirde her dizenin ilk harfi büyük olur : Örnek :

ü       Bu şehirden gidiyorum

      Gözleri kör olmuş kırlangıçlar gibi

C)      Yazı başlıklarının her sözcüğü büyük olur : Örnek :

ü       Sıfatların Genel Özellikleri

ü       Ziraatte Yeni Buluşlar

D)      Belli bir tarihi gösteren ay ve gün adları büyük harfle başlar : Örnek :

ü       17 Mayıs, 1997, Salı

E)      Bütün özel adlar büyük harfle başlar. Başlıca özel adlar şunlardır:

ü       Kişi ad ve soyadları. Örnek : Kemal Cantürk

ü       Hayvanlara verilen adlar. Örnek : Tekir, Karabaş

ü       Ulus, din, mezhep, tarikat adları. Örnek : Araplar, İslamiyet, Alevilik

ü       Ülke adları. Örnek : İspanya, Fransa

ü       İl,ilçe,kasaba ve köy adları. Örnek : Manisa, Ayvalık, Gölcük

ü       Bulvar, cadde ve sokak adları. Örnek : Atatürk Bulvarı, Çiğdem Mahallesi

ü       Kıta, bölge, okyanus, deniz, göl, ırmak, dağ, ova ve orman adları. Örnek : Avrupa, Van Gölü

ü       Özel bir ada bağlı olarak kullanılan yön adları.  Örnek : Doğu Karadeniz, İç Anadolu

ü       Kurum, kuruluş, dernek, makam ve işyeri adları.  Örnek : Türk Tarih Kurumu, İş Bankası

ü       Yapı, yapıt ve ören adları.  Örnek : Ankara Kalesi, İnce Minare

ü       Kitap, Dergi, Gazete, Yasa adları. Örnek : Nokta, Yeni Yüzyıl, Medeni Kanun

ü       Bütün dil adları.  Örnek : İngilizce, Farsça, Almanca

ü       Bir özel ada bağlı olarak kullanılan ünvan ve takma adlar. Örnek :İnce Memet, Uzun Hasan

ü       Tüm gezegen adları. Örnek : Merkür, Venüs, Mars

ü       Özel adlardan türeyen sözcükler.  Örnek : Türkçülük, Adıyamanlı, Kemalizm

UYARI : Dünya, Güneş ve Ay sözcükleri, gezegen anlamıyla (coğrafi terim) kullanılırsa büyük harfle, mecaz anlamda kullanılırsa küçük harfle başlar.

ü       Dünya Güneş'in uydusudur, Ay da Dünya'nın

ü       Başımda dünya kadar iş var.